Ofta spurt um villleiðandi marknaðarføring
Villleiðandi marknaðarføring er, tá ein vinnurekandi gevur upplýsingar, sum eru ósannar, ófullfíggjaðar ella sum eru settar fram á ein hátt, sum kann fáa kundan at taka avgerð, hann annars ikki hevði tikið.
Ja. Marknaðarføring kann vera villleiðandi, um týðandi upplýsingar verða fjaldar, eru ógreiðar ella verða skrivaðar við lítlari skrift.
Ja, men bert um tað er satt.
Til dømis má "ókeypis" ikki vera tengt at fjaldum kostnaði, og "tilboð" má ikki vera brúkt, um prísurin í veruleikanum er hin sami sum vanligt.
Ja. Um myndir ella filmsbrot geva eina skeiva fatan av vøruni, til dømis um stødd, eginleikar ella innihald, kann hetta vera villleiðandi.
Dømi um hetta er, um ein mynd vísir eina sofu við høvdapútu og beinskamli fyri ávísan prís, men einki verður sagt um, at høvdapútan og beinskammilin ikki eru við í prísinum.
Tað er altíð ein meting hjá Brúkaraumboðnum í tí einstaka førinum um brot er framt á villleiðandi marknaðarføring, og hvussu stórt hetta brotið er.
§ 3 um villleiðandi marknaðarføring í marknaðarføringslógini er revsiáløgd, og tískil kann tann sum fremur brot á hana verða revsaður við bót.
Ein góð meginregla er:
- at vera greið/ur og erlig/ur
- at upplýsa borgaranum um allar týdningarmiklar upplýsingar
- at spyrja seg sjálvan "Fær kundin eina rættvísa og greiða heildarmynd av vøruni?"